από

Τσάκισέ τα από μικρά, σκότωσέ τα από παιδιά

Κατηγορίες: Χωρίς κατηγορία

~ "Μέσα σε μια μέρα μπορεί να ζήσει κανείς τον τρόμο της Κόλασης. Υπάρχει άφθονος χρόνος γι' αυτό". Βιτγκενστάιν ~ "Έχετε προσέξει ότι αυτόν τον αιώνα όλα γίνονται πιο πραγματικά, ότι αποκαλύπτουν τον πραγματικό τους εαυτό; Ο στρατιώτης γίνεται επαγγελματίας δολοφόνος, η πολιτική έγκλημα, το κεφάλαιο επιχείρηση εξόντωσης ανθρώπων εξοπλισμένη με κρεματόρια, ο νόμος κανόνας βρώμικων παιχνιδιών, η παγκόσμια ελευθερία φυλακή των λαών, ο αντισημιτισμός Άουσβιτς, το εθνικό αίσθημα γενοκτονία. Ο αιώνας μας είναι ο αιώνας της αλήθειας, δίχως την παραμικρή αμφιβολία." Ίμρε Κέρτες                                                                       ~~{}~~ Ο -προβοκατόρικος σίγουρα- τίτλος αυτού του κειμένου προέρχεται από το πρωτόλειο έργο του Ιάπωνα λογοτέχνη Κενζαμπούρο Όε. Ο Όε περιγράφει πως γνώρισε για πρώτη ...

Περισσότερα

από

Τέσσερις συναυλίες και μια κηδεία για τον Μπομπ Ντίλαν

Κατηγορίες: Χωρίς κατηγορία

"I hate love" Στάνλεϊ Κιούμπρικ ~ 2014 Αν δεν υπήρχε ο θάνατος, τότε η ζωή θα ήταν ανούσια, σαν μια αιώνια βόλτα στο καρουζέλ. Την απολαμβάνεις επειδή ξέρεις ότι θα τελειώσει. ~ 1955 Ο καθηγητής του Ρόμπερτ Άλλεν Ζίμερμαν μιλάει με τον πατέρα του μαθητή. "Ο γιός σας δεν τα παίρνει τα γράμματα", του λέει. "Είναι... καλλιτεχνική φύση." "Καλλιτέχνης δεν είναι αυτός που ζωγραφίζει;" ρωτάει ο πατέρας. Ο καθηγητής γελάει. "Ίσως θα ήταν καλύτερα να τον βάλετε στη δουλειά σας, γιατί δεν τον βλέπω να τα καταφέρνει σε τίποτα άλλο". Ο πατέρας του Ρόμπερτ είναι μπακάλης. "Ο καλύτερος άνθρωπος", θα πει πολλά χρόνια μετά ο Ρόμπερτ. "Αλλά ποτέ δεν με κατάλαβε." Αλίμονο στα ...

Περισσότερα

από

Πρώιμα Χριστούγεννα στην Κοιλάδα των Δακρύων

Κατηγορίες: Χωρίς κατηγορία

(Summer in the city) Κάποιος μου είχε βάλει ένα μπαλάκι του γκολφ πίσω από τα μάτια. Ευτυχώς δεν ήταν του τένις. Δεν είχα άλλα συμπτώματα ασθένειας ούτε βήχα ούτε κατάρροια ούτε κούραση, τίποτα άλλο πέρα από αυτό το μπαλάκι. Επειδή είμαι ασυνεπής με ό,τι δεν πιστεύω, έπιασα ένα στυλό και έκανα ένα σταυρό στη μέσα μεριά της μπλούζας μου. Έτσι διώχνεις το κακό μάτι. Όταν δεν πιστεύεις τίποτα μπορείς να πιστεύεις τα πάντα. Έπειτα βγήκα να περπατήσω. Το περπάτημα κάνει καλό στην καρδιά και στο μυαλό -και δεν κοστίζει τίποτα. Ο άνθρωπος πρώτα μαθαίνει να περπατάει και μετά να μιλάει ή να παίζει ...

Περισσότερα

από

Η επέλαση των «Markel»

Κατηγορίες: Χωρίς κατηγορία

(summer in the city) ~ Είχα να δω τον Μάνο από τότε που δουλεύαμε μαζί σε ένα μπαρ πολυτελείας, στα βόρεια προάστια. Δεν είχε αλλάξει. Νευρώδης και αεικίνητος, σε βαθμό ιδεοψυχαναγκασμού, λες και φοβόταν ότι αν έμενε ακίνητος για περισσότερο από τρία δευτερόλεπτα κάτι θα του συνέβαινε, κάτι κακό προφανώς. Τότε, στο μπαρ, καταλάγιαζε την υπερκινητικότητα του κατεβάζοντας μισό μπουκάλι Lagavulin, το οποίο δεν τον μεθούσε, αλλά τον έκανε να φέρεται πιο φυσιολογικά. Το αφεντικό με απειλούσε με απόλυση για να μην του βάζω, αλλά ο Μάνος κατάφερνε πάντα να με πείσει να του γεμίσω το ποτήρι. Τελικά παραιτήθηκα πριν με απολύσουν. Τον ...

Περισσότερα

από

Η Μαύρη Παναγιά και άλλα μυθικά πλάσματα του Έμπολι

Κατηγορίες: Χωρίς κατηγορία

Πέρασαν πολλά χρόνια, χρόνια γεμάτα πόλεμο, γεμάτα από εκείνο που συνήθισαν οι άνθρωποι να ονομάζουν Ιστορία. ~ Με αυτή τη φράση ξεκινάει το μυθιστόρημα του Κάρλο Λέβι "Ο Χριστός σταμάτησε στο Έμπολι". Το βρήκα στη δημοτική βιβλιοθήκη τυχαία, καθώς έψαχνα για βιβλία του Πρίμο Λέβι. Είναι μια παλιά έκδοση του 1980 (δεν είναι παράξενο που το '80 είναι πλέον "παλιό"; Κι όμως έχουν περάσει 35 χρόνια από τότε, χρόνια γεμάτα από εκείνο που συνήθισαν οι άνθρωποι να ονομάζουν Ιστορία). Ο Κάρλο Λέβι ήταν γιατρός, ζωγράφος και συγγραφέας. Το 1935 το καθεστώς του Μουσολίνι τον εξόρισε στο Γκαλιάνο, ένα φτωχό χωριό της Λουκάνια. Οι ...

Περισσότερα
1 2 3 4 5 98 99