Οι άγγελοι δεν τραγουδάνε μπλουζ

Ετούτος ο χειμώνας της δυσαρέσκειας αρνείται πεισματικά να τελειώσει. Η μανία της ελπίδας που ήταν να 'ρθει έχει δώσει τη θέση της στη βουβή...

Ο Σεφέρης κάτω από ένα πεύκο

Ξεκίνησα να διαβάζω τα Άπαντα του Σεφέρη (τα ποιήματα, όχι την πικάντικη αλληλογραφία). Είναι πολύ ενδιαφέρον να δεις πώς ξεκινάει με την πρώτη του...

Ο σεξισμός στην ανάγνωση λογοτεχνίας – και παντού

Σε μια παλιότερη ανάρτηση έγραφα ότι ξεκίνησα συνειδητά να διαβάζω ΚΑΙ γυναίκες συγγραφείς. Βρέθηκαν πολλοί (κυρίως άντρες) που σχολίασαν: «Εμένα δεν με απασχολεί το φύλο...

Ακόμα κι οι καουμπόηδες μελαγχολούν

Η Άννυ Πρου είναι απ' τους μεγαλύτερους Αμερικάνους συγγραφείς. Γράφω "Αμερικάνους" κι όχι "Αμερικανίδες", γιατί δεν έχει καμία σημασία το φύλο της. Γυναικεία λογοτεχνία (ή...

Οι συγγραφείς κι οι αναγνώστες είναι μοναχικά ζώα.

Ίσως να υπάρχει μια κρυφή φυλή στον πλανήτη: Εκείνοι που διαβάζουν βιβλία. Είμαστε λίγοι, πάντα ήμασταν λίγοι. Στο σχολείο θυμάμαι όλα τ’ αγόρια ν’ ασχολούνται...

Ο δρόμος που πήρα

«Οι δύο σημαντικότερες μέρες της ζωής σου είναι η μέρα που γεννήθηκες και η μέρα που μαθαίνεις γιατί».  Μαρκ Τουέιν "Σε κάποιο τόπο θα το λέω...