Χίλια και ένα χρόνια

από τον Γιάννη Κεφαλά ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Ο Σαΐντ είχε ακόμα εκείνη τη γλυκιά ζάλη, που σ’ αγκαλιάζει μερικά πρωινά, όταν είσαι ακόμα κάτω απ’ τα σκεπάσματα κι...

Η Δούκισσα της Πλακεντίας – Το καστέλο με τις ροδοδάφνες

Ξημερώματα Σαββάτου. Καθισμένη στον καναπέ, με τα μάτια καρφωμένα μπροστά, προσπαθεί να εξιχνιάσει αυτό το απροσδιόριστο κενό στο σημείο που θα έπρεπε να είναι ο...

Φύλαξέ με σ’ ένα βαζάκι

«Πού είναι ο παππούς;» «Το φέρετρο είναι μέσα… Ακολούθα το διάδρομο. Στο δεξί σου χέρι». Έκανε να πάει προς τα εκεί, όμως ο πατέρας τού μίλησε...

Αττική, το έτος 2 μ.Α.

6:8 “Καὶ ἰδοὺ ἵππος χλωρός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπάνω αὐτοῦ, ὄνομα αὐτῷ ὁ θάνατος.”  Το πάρκο έρημο. Παλιά ήταν γεμάτο ανθρώπους. Ύστερα ερχόντουσαν μόνο...

Το κλειδί

από τη Λυκαία ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Περνούσα καθημερινά έξω από το σπίτι της. Η τελευταία μονοκατοικία της γειτονιάς! Εκείνη, καθισμένη σε μια ψάθινη καρέκλα, στην αυλή, μ' ανοιχτή την...

Η μέρα που ξύπνησα και μπορούσα να κόψω με ψαλίδι τα...

Ήταν Τρίτη. Ήταν μια ακόμη Τρίτη, σαν όλες τις άλλες δεκάδες βαρετές Τρίτες της ενήλικης ζωής μου. Και λέω βαρετές γιατί σαν ενήλικας που...